Durmitor: één van de mooiste plekken ter wereld

Dumitor9

Buitenaards mooi, dat is hoe ik natuurpark Durmitor in het noorden van Montenegro zou omschrijven. Ik had van te voren weinig idee van wat ik kon verwachten: we zochten een stop tussen Sarajevo en Kotor, dus met een beetje googlen zag ik dat er een natuurpark in Noord-Montenegro lag: vooruit dan maar. Op de plaatjes leek het wel wat op de Alpen, dus waarom niet?

Wat ik niet had verwacht dat ik nog nooit op een plek als deze ben geweest. Die op sommige punten bijna buitenaards aandeed. Elke paar minuten zeiden Meneer en ik tegen elkaar: waarom weet niemand hiervan? Waarom hebben we nog nooit van Durmitor gehoord? Daar breng ik nu verandering in.

Zoals gezegd ligt Durmitor NP dus in Noord-west Montenegro. Onze aanrijroute via Sarajevo is niet helemaal de gebruikelijke geloof ik, te zien aan de staat van het wegdek. De aanrijroute vanuit het oosten zag er een stuk beter verzorgd en drukker uit. Als je vanuit Sarajevo komt heb je echt een onwaarschijnlijk mooie rit, langs helderblauwe meren en hoge beboste bergen, maar na een tijdje moet je helaas ook niet bergen in. En dat is alles behalve leuk. Ik weet niet of we een of andere rare omweg hebben genomen, maar we hebben gewoon de tomtom gevolgd, en dus sloegen we van de hoofdweg af op een N-weg.

Durmitor2 Durmitor3

Die kronkelde vervolgens vrij snel de bergen in. Nu is dat nog niet zo erg, maar het asfalt begon ook steeds meer op gravel te lijken, en de weg (met natuurlijk maar sporadische vangrails) was inmiddels nog maar anderhalve auto breed. Met zweethandjes zat Meneer achter het stuur terwijl ik geruststellende woordjes probeerde te fluisteren zoals ‘BLIJF ACHTER DIE JEEP VOOR ONS DAN KAN ER NIKS GEBEUREN OMG LAAT ER ALSJEBLIEFT GEEN VRACHTWAGEN DE HOEK OM KOMEN’.

We zijn zelfs in een bocht over een PLANK gereden, mensen. Een plank. Omdat de weg te kapot was. Laat dat even op je inzinken. Ergens in Noord-Bosnië, op een te smalle weg, zonder bereik van je telefoon.

Na een minuut of veertig was de hel eindelijk over en kwamen we bij de grenscontroles. Met het hart in de keel (de vorige keer werden we immers geweigerd en ik wil ECHT NIET dat stuk terug door Bosnië), konden we doorrijden.

Ons welkomstcadeau na entree in Montenegro was dit uitzicht:
Durmitor1

Vervolgens leerden we het gezellige Montenegrijnse traditie van onverlichte tunnels kennen. Maakt dat hele door een tunnel rijden toch een stukje spannender. YOLO. Dat complete gebrek aan nooduitgangen had ook wel iets. Onze entree richting het natuurpark (vanaf de Noordkant) was lachwekkend, als het niet zo gevaarlijk was. Vanaf de doorgaande weg neem je een haarspeldbocht, om vervolgens een onverlichte, pikzwarte tunnel in te gaan voor een mooie lange rechte weg. GRAPJE. Als je je lichten niet aandoet, knal je keihard op de wand, want in deze pikzwarte tunnel is gewoon een haarspeldbocht. Inmiddels begonnen we de lol van deze gok met onze levens maar gewoon in te zien.

Onze aankomst in Durmitor maakte alles helemaal goed. Want zoals ik al zei: wat is het daar mooi. Ik ben zelden in een natuurgebied geweest dat zo’n bijzonder uiterlijk heeft. Het zijn eigenlijk een soort lange toendravelden, heel hoog in de bergen. En wat was het er rustig. In de twintig minuten dat we op een bankje zaten, van het uitzicht te genieten, kwamen er misschien tien auto’s voorbij.

Durmitor4 Durmitor7

Even verderop stopten we bij een klein houten hutje dat drankjes verkocht. Ik moest namelijk naar de wc. Tegen beter weten in (het hutje was misschien echt vijftien vierkante meter), vroeg ik aarzelend aan de barvrouw: ‘Toilet?’. Ze lachte, terwijl de twee bebaarde lokale mannen me in een hoekje geamuseerd toekeken. Ze wuifde haar armen door de lucht en sprak de legendarische woorden: Kijk om je heen, alles is hier een toilet. Althans. Dat dacht ik, want ik sprak geen Montenegrijns.

Vertrouwen op je TomTom heeft geen enkele zin… die weet namelijk totaal niet waar je bent zodra je een stap buiten de snelwegen zet in de Balkan. Na nog een lange tijd rijden door het onwaarschijnlijk mooie landschap (Meneer was verliefd), kwamen we aan bij de camping waar we sliepen in een klein houten hutje. Een douche was er niet… alleen een teil water. Maar hee. Charme, noemen we dat. Bij aankomst zette de eigenaar ons neer aan een picknicktafel, gaf ons te drinken, en tekende met de hand een kaart van de omgeving. Met een volgorde waarop we alles moesten doen. Jawel. Durmitor is overigens ook een skigebied, dus het gebied kent wel toerisme, maar dan vooral van oostbloktoeristen.

Durmitor5 Durmitor8

Gelukkig hadden we al een deel gedaan. Het volgende deel was op zoek naar de Tara River Canyon, met schijnbaar een van de hoogste bruggen ter wereld. Maar die hebben we nooit gehaald. Na nog zo’n veertig minuten over kronkelende bergweggetjes, waarbij ze steeds smaller werden, besloten Meneer en ik om te draaien. We waren kapot. Geen zin meer. We hadden onderweg prachtig uitzicht gehad. Het was goed zo.

We besloten in plaats daarvan naar de Black Lake te gaan. Je moet een paar euro entree betalen (?!), maar vervolgens kun je wel lekker chillen aan een prachtig mooi meer. Het was de perfecte afsluiter van een intensieve, maar zo mooie dag. Reizen door de Balkan is intens, maar soms kom je dan wel op wonderschone plekken waar bijna niemand van afweet, en waar je nog minder mensen tegenkomt. Score.

Durmitor6 Durmitor10 Durmitor11Durmitor12

Ben jij ooit in Durmitor geweest?

14 comments

  1. Marloes ❤ Budgetproof.nl

    Oh Milou wat heb ik hier weer om moeten lachen. Ik denk dat ik tijdens deze Balkan-vakantie extra geluk heb gehad met een rallyrijder als vriend ;). Die heeft echt enorm veel plezier juist met die weggetjes waar jullie zweethandjes van kregen. Wat ik overigens goed snap, want ik had zelf niet achter het stuur willen zitten, haha. Wat is Durmitor prachtig! Hebben wij dan weer niet gezien, wel een ander natuurpark én de Tara River Canyon. Mooi, maar een stuk minder indrukwekkend dan jullie uitzicht hier hoor. Dus niets écht gemist in principe. Ik vond Montenegro qua natuur sowieso echt adembenemend (als je tenminste van de toeristische kustplaatsen afwijkt).

    Beantwoorden

  2. Bianca

    Whoa ZO mooi! Doet me denken aan Canada & Nieuw Zeeland! Al verraste Slovenië me qua natuur ook heel erg. Zo mooi en zo groen daar! Door je Balkan blogs ben ik enthousiast geworden over deze landen!

    Beantwoorden

  3. Tessa

    Wauw wat ziet dat er prachtig uit! Ik had er nog nooit van gehoord, maar ik wil nu zeker wel een bezoekje brengen! Alleen die weg er naar toe.. De haarspeldbochten in een tunnel zonder licht lijken mij wat minder haha

    Beantwoorden

  4. Marieke

    HEEEEEEEL herkenbaar! Heb bijna precies dezelfde route afgelegd! Het rijden in de Balkan is gewoon een bezienswaardigheid op zich, haha! Hoe vaak ik niet met samengeknepen billen in de auto heb gezeten in de hoop dat er A) geen vrachtwagen om de hoek kwam en B) er snel een benzinestation zou komen. Er is weleens een vrachtwagen om de hoek gekomen, trouwens! En LET OP: toen moesten wij ACHTERUIT de berg weer af…….. Dat is inderdaad precies zo eng en onverantwoord als je je nu voorstelt……… Wij hebben de brug overigens wel gezien en dat was echt mooi :) Maar we zijn ook naar dat meer geweest. Entree is volgens mij voor het behoud van het park. Hoop ik dan maar.

    Beantwoorden

  5. Joëlle

    Ik heb in 2011 een roadtrip door Bosnië-Herzegovina en Montenegro gemaakt en je verhaal is zo herkenbaar! De bergen inslingeren over officieel gewoon een E-weg die dan verandert in een smal zandpad met hier en daar een plank, zonder vangrail, en dan uit het niets plotseling de Montenegrijnse grenspost en vanaf daar keurig door de EU gesubsidieerd asfalt… Er ontbreken alleen nog de koeien pontificaal op het midden van de weg ;). Good times!

    Beantwoorden

  6. Sabine

    Wat een heerlijk hilarisch verhaal over de horror-rit :D Ik ben zelf een aantal jaar geleden ook in Durmitor geweest en vond het er net als jij waanzinning mooi!

    Beantwoorden

  7. Shirley

    Een roadtrip door de Balkan staat hoog op mijn verlanglijst, en terecht als ik al jouw foto’s en artikelen zie. Maar ik krijg al stress als ik over die weggetjes lees. Ik ben hier al niet zo’n held op de weg, maar mijn lieve vriend wil vast wel rijden ;-)

    Beantwoorden

  8. antonette - we12travel

    Okee, dit ziet er uit als een plek naar mijn hart! Ik ben ooit met een geschifte baas op studiereis geweest in Montenegro en zijn toen zo’n beetje het hele land doorgesjeesd op één dag, dus grote kans dat ik dit gezien heb, maar het is inmiddels bijna 12 jaar geleden en voor het mobiele telefoon tijdperk (had zelfs nieteens een digitale camera) … ik ga hem onthouden!

    Beantwoorden

  9. Tikva

    Het is echt de normale route, zelfs met de bus namen we deze. Vond het ook zo raar, eerder zoals een grenspost in azie ofzo totaal niet wat je verwacht in Europa. Volgende keer ook raften, dat is hier ook super mooi.

    Beantwoorden

    1. Explorista

      Haha god, met een BUS. Heerlijk dan.

      Beantwoorden

  10. Liese

    Waauw, so pretty! Ik had er nog nooit van gehoord, maar wauwie. Met al die posts over de balkan heb ik héél veel zin om mijn lief te overtuigen volgende zomer gewoon te roadtrippen naar daar ^^

    Beantwoorden

  11. Anne - Ditisanne.nl

    Aargg, mijn bucketlist is al zo lang en nu komt deze er ook weer bij! Maar je foto’s zijn zó mooi, dat wil ik ook zien!
    Dank voor het delen en de goede tips!

    Beantwoorden

    1. Explorista

      Graag gedaan! Zo’n lijst houdt nooit op he :)

      Beantwoorden

  12. Linda

    Wat een prachtige plek! Ik las hier een paar jaar geleden over en werd toen verliefd, jouw foto’s zorgen voor een stijging van Montenegro op mijn bucketlist. Echt mooi dit!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *