5 reiservaringen die ik niet over hoef te doen

Barcelona6 - 5 reiservaringen die ik niet over hoef te doen

Er zijn ervaringen waar ik dag en nacht bij wegdroom: kayaken op Lake Tahoe, paardrijden in Yosemite, surfen in Californië. Momenten waarop ik zielsgelukkig was, besefte dat dit is waar ik echt blij van werd: reizen. En er zijn van die momenten waarbij ik het liefst thuis in mijn bedje lag met de gordijnen dicht. Dingen die ik niet meer mee hoef te maken. Dit zijn mijn 5 reiservaringen die ik niet over hoef te doen.

Venetie31 - 5 reiservaringen die ik niet over hoef te doen

1) De trein naar Venetië

De eerste vakantie met Vriendlief bracht ons naar het Gardameer, een prachtige omgeving die ik iedereen zou aanraden. Heel budgetbewust besloten we de grote steden (Verona, Venetië) te bezoeken met de trein. Waar dat de eerste keer al mis ging doordat we geen treinstation konden vinden, en dus maar naar Verona reden met de auto, vond ik de tweede keer (we vonden wél een treinstation, en een trein die ons naar Venetië bracht) meteen een doorslaand succes. Tot de terugweg. In een treintoestel zonder airconditioning, opgepropt naast een Italiaanse familie, met temperaturen van bijna veertig graden en bijna geen water meer bij de hand. Ik had het niet meer. De twee uur durende treinreis tikte langzaam, héél langzaam weg. En hoewel de binnenkomst in het station van Venetië prachtig is, krijg je met geen mogelijkheid meer in een Italiaanse trein in de zomer.

Keulen8

2) Met stortregen op het uitzichtpunt in Keulen

Mijn vorige anekdote mocht dan gaan over de hitte, ik bevond me in Keulen juist vlak na Kerst. Het was er koud, en op de laatste dag ook nog eens ontzettend guur en zeiknat van de regen. Maar toch, eigenwijs als we zijn, besloten mijn familie en ik dat we Keulen vanaf het uitkijkpunt wilden zien. We betaalden grof geld, en lieten ons met de lift naar boven brengen, waar ze vervolgens bijna van het dak waaiden. Ondanks fikse windstoten en stortregen deden we ons best om van het uitzicht te genieten, totdat we één voor één besloten dat we ons liever ophielden in de gang naar het invalidentoilet (want: droog!) dan naar buiten te gaan. Ik was tot aan mijn sokken doorweekt. Overigens is het uitzicht vanaf het uitzichtpunt écht heel erg mooi, je hebt een geweldig kijkje op het oude (en nieuwe) stadscentrum, en je krijgt ook bij de belangrijke gebouwen uitleg wat het is. Maar sla deze tip even over bij slecht weer.

Egypte30

Inhouden, Milou. Inhouden.

3) Diarree in Egypte

Ze waarschuwden me er allemaal voor: iedereen krijgt in Egypte diarree. Ik niet, dacht ik naïef. Ik zou goed opletten op wat ik at, geen ijsklontjes in mijn drankjes doen, had voldoende medicijnen bij, en bovendien: ik ben nooit ziek. Mijn imuunsysteem zou zelfs Ryan Gosling ondergedompeld in Sundae-ijs nog afweren, dus dan zou het met een virusje ook wel goedkomen? WRONG. Elke dag zaten Vriendlief en ik afwisselend op de wc. Overdag slikte ik me ongans aan diareeremmers en bad ik naar alle Egyptische goden die ik kon herinneren dat het noodlot niet op een ongewenst moment zou plaatsvinden. Één ochtendje heb ik ziek op bed gelegen, en één keer werd ik in de woestijn misselijk. Maar dat kwam waarschijnlijk door de warmte. Als ik terugdenk aan de hoeveelheden diarreeremmers die ik in Egypte slikte, krijg ik nog darmkrampen. TMI!

saintcirqlapopie18

Een ander leuk klein dorpje, de tweede deuken-reis. 

4) Aanrijding in Frankrijk

Napoléon. Zo heette de Suzuki van Vriendlief, waarin we naar het district Var gereden waren. Ooit gekocht voor €600 en gedoopt tot de Franse keizer omdat het een robuust klein dingetje was. Niet kapot te krijgen. Hoe hard de Franse madame die bij ons achterop reed, ook probeerde. In een miniscuul dorpje, stopte de auto voor ons abrupt vlak na de bocht om wat voetgangers te laten oversteken. Vriend zag het op tijd en remde, maar de dame achter ons klapte hard achterop. Iedereen die dit heeft meegemaakt, weet hoe naar dat is. Het is heel gek: ik voelde me enorm aangetast in mijn veilige gevoel. Zo’n blikken cocon voelt veilig. Je dwarrelt lekker in je eigen atmosfeer over de weg. Totdat er met dertig kilometer per uur een auto op je stilstaande auto klapt. Ik vloog hard in de gordel. Nadat mijn hart even stopte en herstartte van schrik, kwamen we erachter dat Vriend en ik allebei nog heel waren. Dat gold niet voor Napoléon. De bumper hing er half af, maar verder was alles oké. Nieuwsgierige dorpsbewoners kropen uit de lokale café’s en een file ontstond omdat er in het postzegel-dorpje nu nog maar één baan open was. Franse truckers scholden ons uit omdat we de weg blokkeerden, en ik hyperventileerde nog wat na van de schrik. Na het invullen van de schadepapieren, klikte een Franse monteur kosteloos de bumper er weer op, en bleken we later honderden euro’s van de verzekering te krijgen. Eind goed, al goed. Maar sindsdien hebben we (wederom in Frankrijk) nog een deuk opgelopen. Conclusie: Een vakantie Frankrijk is sowieso goed voor een deuk in je auto.

2013-08-15-20.33.45-1024x768

5) De vuurwerkshow in Barcelona

Na een heerlijke dag soezen in de zon, meeneurieënd op jazzmuziek en halfloom van de drank, trof ik een optocht ter ere van het begin van Festa Major de Gracia. Een wilde trommelbeat zweepte de menigte op, en benieuwd liep ik op het geluid af. Na een paar minuten te hebben gekeken, verschenen er dansers met stokken waarop het eind vuurwerk zat. Terwijl de dreunende muziek een climax bereikte, werd het vuurwerk aangestoken.De vonken vlogen het publiek in, een golf van lichtflitsen rolde over de eerste rijen hoofden in, totdat je ze niet meer zag.. Een paniekaanval overviel me, mijn hart stopte, er schoot een brok in mijn keel, en alles wat ik wilde was heel hard wegrennen, terwijl om me heen mensen klapten van plezier. Ik was doodsbang en had per ongeluk een oerangst ontdekt. Ik hou van een mooi cultureel feestje, maar ik hoop dit nóóit meer mee te maken.

Wat zijn dingen die jij nooit meer mee wilt maken op reis?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

27 reacties

  1. Leuke insteek!

    ik:

    Vijf uur in de bus naar Pamukale in Turkije
    Cruise naar Newcastle in de storm
    Nachttrein in Egypte
    Met een minivan en taxi ‘snachts van Bangkok naar Phnom Penh rijden.
    been verbranden aan de scooteruitlaat op Bali
    te weinig geld pinnen aan westkust Bali

    | Reageer op deze reactie
    1. Aww. Die van je been verbranden aan de scooteruitlaat op Bali hoor je echt héél vaak. Ik durf al bijna niet meer op een scooter, haha. Ben echt benieuwd naar de verhalen achter je ervaringen.

      | Reageer op deze reactie
  2. volgens mij is frankrijk een land waar mensen denken dat ze in botsautos zitten.

    Mijn eerste keer frankrijk was een bus reis helemaal naar onder frankrijk.. nooit meer echt de buschauffeur zwierde gezellig over de weg deden geen oog dicht..

    Tweede keer frankrijk wouden we dan ook graag met onze eerste autotje doen.. tja blijkbaar vond een.fransman onze zijkant niet mooi want hij schuurde er lekker langs met meer dan 50 km fijn mooi aandenken.

    En toch gaan we steeds graag naar frankrijk ookal is er elke keer wel wat haha

    | Reageer op deze reactie
    1. Haha blijkbaar zijn wij dus niet de enigen. Echt niet normaal hoe ze daar rijden, inderdaad. En wat eng van die buschauffeur. Ik maakte hetzelfde mee in Egypte, heb er zelfs een blogpost over geschreven. Heel naar!

      | Reageer op deze reactie
  3. Ah, fijne insteek voor een blog post haha! Ik zou sommige reiservaringen ook niet nog eens willen meemaken: een evacuatie wegens een aanstormende cycloon was een bijzondere ervaring maar niet voor herhaling vatbaar, net zo min als bekende tourist traps als rijden op een kameel :’)

    | Reageer op deze reactie
    1. Haha ja dat rijden op een kameel. Ik heb me stuk gelachen toen we honderd meter met die kameel liepen en weer terug gingen. Maar dat zou ik opzich nog wel over willen doen, maar dan écht ;-)

      | Reageer op deze reactie
  4. Paul

    Een geskimde creditcard in Cambodja, een lege pinpas en nog maar $100,- aan cash.

    Mooi verhaal!

    | Reageer op deze reactie
  5. Leuk om te lezen! Ik had een ‘bijna dood ervaring’ in een klein vissersbootje in Thailand tijdens een enorme storm waarbij de golven wel meters hoog werden en het bootje (natuurlijk) bijna om ging. Ik was aan het huilen en zat met mijn hoofd tussen mijn benen van de angst. Dat dus nooit en nooit meer…

    | Reageer op deze reactie
  6. 1) op gili air aankomen, van tevoren checken of er wel pinautomaten op het eiland zijn. Die zijn er maar vervolgens is er geen cash om de automaten te vullen. Oeps.

    2) alleen op reis voedselvergiftiging krijgen.

    3) in Mexico worden geëvacueerd naar een oude stripclub vanwege een orkaan. Waar halverwege de nacht een deel van het dak instort.

    4) in een guesthouse inchecken (alleen) en je daar heel ongemakkelijk voelen. En dan horen dat het van de Chinese maffia is. Waar of niet, snel mijn spullen weer gehaald en andere accommodatie gezocht.

    5) met buikkramp vliegen en een stoeltje aan de Raamkant hebben. Dat wens ik niemand toe.

    | Reageer op deze reactie
    1. Oh jakkie. Die laatste ook vooral, omdat het zo herkenbaar is. Dat eerste heb ik ook eens in Italië gehad. Bleek je bij dat restaurant waar we lunchten ook niet te kunnen pinnen. Gelukkig had dat een happy end: de eigenaar streek over zijn hart, en verscheurde de rekening (voor 1 pizza en een flesje water). Heavy dingen, Lin!

      | Reageer op deze reactie
  7. Made by Carlijn

    Ik ben ook in Barcelona geweest met die vuurwerkparade, ik vond het juist heel erg leuk om te zien. Ik ging zelf op een veilig afstandje staan (in een deurpost van een gebouw) maar ik vond het erg grappig om te zien hoe al die spanjaarden als mensen om dat vuurwerk heen stonden te dansen. Gaf een heel erg leuk sfeertje vond ik.

    | Reageer op deze reactie
  8. Christel

    Tijdens de boottocht van Amsterdam naar Newcastle een storm hebben waardoor de bootreis niet zo ‘prettig’ was
    Een kaart die geskimd wordt in London terwijl er nog een 2 daags verblijf gepland staat.
    Op een treinstation in China de verkeerde rij hebben gekozen en hier 1,5 uur wordt ondervraagd over waarom je de in die rij was gaan staan
    Tijdens de autorit van New York naar Providence in een sneeuwstorm terechtkomen met een auto zonder winterwanden, een 3 uur durende horror rit volgt.
    Ttijdens de treinreis terug van Venetie naar Verona onderweg, midden op het heetst van de dag, 4 uur vaststaan zonder dat er verteld wordt wat er aan de hand is.
    Van tevoren verteld worden dat je met de pinpas gewoon geld kan opnemen in China, kom je hier aan blijkt dat dit dus alleen met een visa kan.

    | Reageer op deze reactie
  9. Mijn lijstje:
    – Zonnesteek en uitdroging in India.
    – In een kolkende mensenmassa op een te kleine brug staan tijdens Oud en Nieuw in Londen.
    – In een kapot vliegtuig zitten en terug moeten keren naar de luchthaven.
    – Beschuldigd worden van diefstal in Mexico-stad
    – Tijdens een snorkelsessie in het midden van de Caribische zee zo’n enorme regenbui over je heen krijgen dat je de rest van je groepje en de boot niet meer ziet, en doodsbang bent om kramp te krijgen.

    | Reageer op deze reactie
    1. Balen. Ik heb ook een keer een moment gehad dat ik de boot bijna kwijt was tijdens het snorkelen. Dat was wel een eng momentje, maar gelukkig was Meneer nog in de buurt. Lijkt me eng om dat alleen mee te maken!

      | Reageer op deze reactie
  10. Leuke insteek Milou! Ik hoop nooit meer bestolen te worden tijdens onze reis. Man, wat een ellende zonder pinpassen of creditcards! En uiteindelijk leefden we op een heel strikt dagbudget want we konden maar eenmaal contant geld opnemen. Wat een ellende!

    | Reageer op deze reactie
    1. Oh, dat is echt een ramp! Ik moet zeggen, jouw nare ervaring heeft wel iets goeds meegebracht: ik heb de hele reis expres heel goed opgelet dat er geen tassen in het zicht stonden in de auto. Dus je hebt ons er toch nog een beetje mee geholpen :-)

      | Reageer op deze reactie
  11. Leuk onderwerp Milou, ik hoop toch nooit meer aangereden, beroofd of overvallen te worden. Dat heb ik nu al te vaak meegemaakt;s

    | Reageer op deze reactie
  12. Nathalie

    Gniffel ;) Egypte, breek me de bek niet open. Door allerlei afrikaanse landen gereisd, maar daar kreeg ik me toch een giga voedselvergiftiging… Meh!

    | Reageer op deze reactie
    1. Oh, bummer! Gelukkig was het voor mij geen voedselvergiftiging, maar je schijnt er wel standaard ziek te worden, haha. Ik ben bang voor voedselvergiftiging in Azië… dat schijnt daar ook een vakje op de Bingo-kaart te zijn.

      | Reageer op deze reactie
  13. Mijn lijstje:
    In een ENORME mensen menigte staan tijdens NYE in New York! Kreeg gelijk de rillingen als ik aan te Twin Towers dacht!

    In de rij staan tijdens NYE om je jas op te hangen in een discotheek in Parijs!

    Volgende keer toch oud en nieuw thuis met het traditionele vuurwerk, oliebollen en champagne!

    | Reageer op deze reactie
  14. Wat een leuk gekozen onderwerp.

    Wij zijn een keer per ongeluk met een Amerikaanse huurauto de Mexicaanse grens overgegaan, we hadden niet door dat we de grens bij San Isidro, richting Tijuana al over waren…

    Vervolgens zijn we door een Mexicaanse motoragent staande gehouden, we hadden ergens een U-turn gemaakt waar dit niet mocht (NOT!) en of we even contact 100 US Dollar wilden aftikken… of mee naar ’t bureau…

    Uiteindelijk maar betaald en linea recta terug naar de USA gereden, op de terugweg werden we door een andere agent nóg een keer aangehouden door agent nr. 2 met hetzelfde verzoek… dit keer niet betaald en na een hoop gebabbel in het Spaans mogen doorrijden.

    Het oorspronkelijk plan was om in USA de auto bij de grens neer te zetten en lopend/per bus naar Tijuana te gaan maar we hadden het wel even gehad met Mexico…

    Overigens daarna nog diverse malen in andere delen van Mexico geweest, incl. Mexico Stad en Acapulco zónder dit soort gedoe :)

    | Reageer op deze reactie
    1. Hahaha dit is inderdaad een heel bekend verhaal. Mijn opa en oma hebben dit ook meegemaakt (zonder het betalen dan). Het schijnt een heel onduidelijke grens te zijn!

      | Reageer op deze reactie
© 2013-2018 Explorista – Nederlandse reisblog voor iedereen die vaker & leuker wil reizen | Designed with and passion by Deliciae Design | Privacy Verklaring